باشگاه شیرازجوان
اولین و قدیمی ترین باشگاه رسمی کوهنوردی در جنوب کشور

خبرنامه

جهت عضویت درخبرنامه و اطلاع از خبرهای سایت ایمیل خود را وارد نمایید.

دوشنبه, فوریه 03, 2020

به نام آفریدگار کوه ها 

زمان اجرا : ۱۱ بهمن ماه ۹۸

تعداد نفرات شرکت کننده : ۱۱ نفر

کوهبانوان : ۶ نفر

کوهمردان : ۵ نفر

سرپرست برنامه: بانو زهرا محمدی زاده

مسئول  فنی و راهنما: استاد عزیزاله زره پوش

همیار سرپرست : جناب شاهپور امرالهی

همیارمسئول  فنی : جناب محمد حسین غرقی

مسئول  فنی بانوان : خانم فرزانه زارع

همیارمسئول  فنی بانوان : خانم زهرا ابوالحسنی

مسئول  حفاظت محیط زیست : شیوا کشاورز

امدادگر : هاجر اوجی

جمعدار و گزارشگر : نیما شعبانی

مسافت پیموده شده : ۲۱ کیلومتر

تعداد گامهای پیمایش شده : ۳۰۱۴۶ گام

مفدار کالری مصرفی : ۱۸۵۰ کالری

حداکثر ارتفاع : ۲۲۳۶ متر

مدت پیمایش : ۸ ساعت

با احتساب استراحت : ۹ ساعت

 

معرفی منطقه کوهمره

منطقه کوهمره به سه ناحیه تقسیم می‌‌شودکوهمره نودان ، کوهمره جروق و کوهمره سرخی.

منطقه کوهمره سرخی از شمال به شهر شیراز متصل میشود. کوهمره سرخی، که امروزه جزو شهرستان شیراز است، سرزمینی است کوهستانی و جنگلی به وسعت حدود سه هزار کیلومتر مربع که آخرین شاخه جنوبی رشته‌کوه‌های زاگرس به شمار می‌‌رود. بلندترین قله کوهستان کوهمره سرخی کوه دلو است که حدود ۳۲۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

 

توضیحات

۱۱ نفر از کوهنوردان شیراز جوان بمقصد پیمایش کوه دیوار آهنی ساعت ۵:۴۵ بامداد آدینه ۱۱/۱۱/۹۸ پارک خلدبرین را ترک نموده.اینبار تصمیم بر آن شد که بهمراه ۲ دستگاه خودرو شخصی بسمت مقصد حرکت کنیم.از سمت جاده بوشهر از شیراز خارج شدیم و به سمت منطقه کوهمره تغییر مسیر دادیم.

پس از طی طریق یکساعت وارد منطقه کوهمره شدیم.درمیان مسیر جهت بازدید از یکی دیگر از مسیرهای پیمایش درکنار دوراهی روستای ده سرو اندکی توقف داشتیم ، سپس با نظر سرپرست محترم برنامه سرکار خانم محمدی زاده و مسول فنی گرامی استاد زره پوش راس ساعت ۷:۱۰ حرکت خود را از روستای ریچی آغاز کردیم.


 

 

در همان ابتدای پیمایش میان جنگل های بلوط به نرمش صبحگاهی پرداختیم.طبیعت بکر و زیبای این منطقه و درختان در خواب زمستانی فرو رفته بلوط ، پیمایش زیبایی را برایمان رقم میزد.درهمین میان از کنار درختی کهنسال که به اعتقاد مردم روستا به آن پارچه های سبزرنگ گره زده شده بود ، رد شدیم و منطقه حفاظت شده ای محصور شده با سیم خاردار توسط محیط زیست در سمت راستمان قرار داشت.پس از اندکی پیمایش خرابه هایی از خانه های قدیمی از روستایی قدیمی را مشاهده کردیم که زلزله باعث آن بود.

در میان راه از قبرستانی قدیمی که تنها چند تکه سنگ قبر از آن باقی مانده بود نیز رد شدیم.پس از تقریبا 2 ساعت پیمایش تا ابتدای کوهپایه و آغاز خط الراس جنوبی ادامه دادیم.در همین ابتدا از رودخانه ای که توسط چشمه ها و آب شدن برف تشکیل شده بود در سمت چپمان قرار داشت و تقریبا با رسیدن به اولین چشمه پوشش برفی به چشم میخورد.

طبق پیشبینی های سرپرست برنامه و مسیول فنی ، همنوردان تجهیزات زمستانه بهمراه داشتن که صعود را برایمان راحت تر میکرد.

سرانجام با شیبی مناسب حرکت روی خط الراس را بسمت شمال ادامه دادیم که تقریبا تنگه دم اسب نیز در سمت چپمان دیده می شد.

به چشمه ای در سمت یال غربی رسیدیم و اندکی به استراحت پرداختیم که منظره ای زیبا از کوه دلو را برایمان نمایان میکرد.

 

سپس مسیر خط الراس جنوبی را به سمت شمال ادامه دادیم تا به محیطی مناسب جهت صرف ناهار رسیدیم و همانجا اطراق کردیم.از آنجا تقریبا چشم انداری وسیع به کوه های دراک ، کوهسرخ ، سبزه پوشان ، دلو داشتیم.

بعد از کمی استراحت ساعت 13:25 حرکت خود را بسمت پایین آغاز کردیم اینبار بدستور استاد زره پوش اندکی تغییر مسیر دادیم و ار مسیر میانبر مجددا به پاکوب صعود خود رسیدیم و بالاخره از همان پاکوب صعود بسمت پایین حرکت کردیم و خوشبختانه بدون هیچ مشکلی راس ساعت 16:40 در کنار ماشین های خود بودیم.

پس از نرمش جهت سرد کردن بدن خود سوار بر ماشین ها شدیم و بسمت شیراز راه افتادیم.  

 

                                                                                                                                          باشگاه فرهنگی و ورزشی شیراز جوان

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

با آغاز باران و سفید پوش شدن کوه ها تقریبا کوهنوردی وارد شرایط زمستانی می شود. در این شرایط که سرمای محیط،کوتاهی روزها، کوله های سنگینتر، مسیر های گنگ تر ، ریزش بهمن و …از مشخصه های آن است باید بیش از هر زمان دیگری احتیاط نموده و مواردی را در نظر داشت:

همراه داشتن پوشاک کافی و مناسب فصل.

آگاهی یافتن از وضعیت آب و هوایی کوهستان، قبل از صعود به ارتفاعات.

حساس بودن و توجه به روند تغییرات سریع یا آهسته؛ در وضعیت آب و هوای کوهستان.

آگاه کردن خانواده، نزدیکان یا دوستان؛ از جزییات زمانی و مکانی صعود و برگشت.

استفاده از مسیرهای مشخص و پاکوب شده؛ جهت صعود و فرود.

زمان بندی مناسب جهت به پایان رساندن برنامه؛ قبل از تاریکی هوا (بهترین زمان اقدام به بازگشت: ساعت ۱۴ ).

به همراه داشتن وسایل ضروری کوهستان، شامل: داروهای شخصی، آب و مواد غذایی کافی، فلاسک آب جوش، وعده غذایی اضافه، کیسه زباله انفرادی، چراغ پیشانی و باتری اضافه، سـوت، آینه، قطب نما، نقشه منطقه ای کوهستان، کیف کمک های اولیه، چاقو، کبریت، کارت شناسایی، کیت بقاء و تلفن همراه.

اشراف داشتن بر منطقه صعود؛ از لحاظ مسیرها و نقاط خطرناک (پرتگاه ها، مناطق بهمن خیز، مناطق با احتمال ریزش سنگ …).

خودداری از صعود انفرادی، همراه بودن با گروه و افراد مجرب.

پرهیز از اجرای برنامه هایی که فراتر از سطح توانایی جسمی، فنی و روحی است.

خودداری از رفتن به ارتفاعات؛ تا ۷۲ ساعت پس از بارش برف (به لحاظ احتمال ریزش بهمن).

استفاده از لباس هایی با رنگ های واضح (قرمز، زرد و فسفری).

توجه به علائم هشدار دهنده، تابلوهای راهنمای مسیر، هشدارهای افراد مجرب، امدادگران و افرادی که از ارتفاع بر می گردند.

فراگیری آموزش های کوه نوردی در مراجع ذیصلاح (موسسه های کوه نوردی و باشگاه ها).

همراه داشتن شماره تماس نزدیک ترین ارگان های امداد رسان منطقه (اورژانس، هلال احمر و نیروی انتظامی).

با سپاس

کارگروه فنی تخصصی باشگاه ورزشی شیراز جوان

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

این یکی از مفید ترین ابزارهایی هست که شما می تونید بصورت رایگان داشته باشید.

 

کجا میشه اون رو پیدا کرد:

می تونید برید به یه مغازه پنچرگیری یا تعویض لاستیک و از مغازه دار بخواید که تیوب های فرسوده اش رو به شما بده.

اگر مغازه دار از دادن تیوب به شما خودداری کرد، با پرداخت مبلغ کمی میتونید تیوب ها رو بخرید. همچنین از تیوب دوچرخه ها هم غافل نشید. اونا میتونن برای استفاده تو کارای کوچیگ تر به کارتون بیان.

 

تهیه:

تویوب ها رو با قیچی بصورت عرضی برش بدید و حلقه حلقه کنید، بعد از اون هم با آب بشوییدشون.

موارد استفاده:

زمانی که غواصی می کنید می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن لوله ها استفاده کنید، برای امنیت فلاش و منبع نورتون هم می تونید از اونا استفاده کنید، همچنین می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن آچار و نصب اون دور پا یا دستتون استفاده کنید، از جمله کارایی دیگه که میشه با این ابزر انجام داد برای نگه داشتن دم پای شلوارتون روی چکمه ها، ، درست کردن یه ظرف نیمه خشک برای نگهداری کاربیدها و...هست. این دیگه به خلاقیت خودتون بر می گرده که دیگه چه کارایی با این ابزار انجام بدید.

مترجم: شاهپور امرالهی

منبع: crazycaver

 

 

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

نکات کلیدی در صخره نوردی

صخره نوردان مبتدی و ماهر می توانند با استفاده از این نکات عملکرد خود را بهبود بخشیده و هر بیننده ای را تحت تاثیر قرار دهند.

1- در هنگام صعود خودتان را روی یک نردبان فرض کنید. با آرامش برروی پله حرکت کنید و پله بعدی را بگیرید و این حرکت را پله به پله تکرار کنید.

2- از نگه داشتن خود و انداختن وزن برروی دست ها خودداری کنید. چون این امر سبب می شود که بازوهای شما به سرعت خسته شده و نتوانید از آنها استفاده کنید.

3- از پاهایتان مثل دست هایتان استفاده کنید.

4- به پاهای خود اعتماد کنید. شما می توانید تمام طول روز را روی پاهای خود بایستید اما نمی توانید تمام طول روز را بر روی بازوهایتان آویزان باشید. اغلب مردم اول بر روی بازوهایشان آویزان میشوند و سپس سقوط می کنند. غولهای سنگنوردی معمولا به راحتی با استفاده از پاهایشان بر روی لبه ها قرار میگیرند.

5- به حمایتچی خود اعتماد کنید و فقط به صعود فکر کنید. اگر به حمایتچی خودتان اعتماد ندارید به دنبال یک حمایتچی مطمئن بگردید.

6- همیشه تمرکز خود را بر روی گیره های در دسترس بگذارید. گاهی اوقات شما می توانید با استفاده از یک گیره متوسط به یک گیره بهتر و ایمن تر برسید.

7- صعود همیشه از پایین به بالاست، نه از بالا به پایین. البته، اگر شما می توانید بالای مسیر را ببینید، بررسی کنید که آیا به الگوی کاری خاصی برای حرکت در قسمتهای بالاتر احتیاج است، به هر حال در هنگام صعود تمام حواس خود را بر روی بالا رفتن از قسمت های پایین متمرکز کنید.

8- برای صعود از یک شکل خاص، باسن شما باید در میانه آن شکل قرار داشته باشد. بیاد داشته باشید همیشه اسکلت بدن بار بیشتری را نسبت به ماهیچه های شما می تواند تحمل کند. اگر پاشنه پای شما بیش از حد در نقطه ای پایین تر از شما قرار گیرد متوجه می شوید که پای شما مانند چرخ خیاطی شروع به لرزیدن می کند. این اتفاق معمولا زیاد رخ می دهد. برای رفع این مشکل کافی است که شما به سادگی وزن بیشتری را بر روی انگشتان پاهای خود بیاندازید.

9- ترس از ارتفاع، طبیعی است. سنگنوردی برای غلبه بر همین ترس هست. زمان، مشکل ترس از ارتفاع را درمان می کند. اما یک ترفند خوب این است که همیشه به پاهای خود نگاه کنید و برای انجام این کار سعی کنید که پاهای خود را در موقعیت مناسبی قرار دهید.

10- عجله نکنید. سعی کنید مانند یک گربه صعود کنید: آرام، آگاهانه و دقیق. نحوه حرکت را از قبل تصور کنید و سپس آن را اجرا کنید. برای صعود از تمام اندام خود استفاده کنید نه فقط دست ها و پاها. قبل از صعود زمان زیادی در اختیار دارید، پس، از آن استفاده کنید. سعی کنید که حرکات خود را بسیار روان انجام دهید.

ترجمه: شاهپور امرالهی

منبع: http://outdoorswithdave.com/climbing/climbing-tips

 

 

 

شنبه, آگوست 31, 2019


1) حرکت در سربالایی ها:
در سربالایی ها حالت بدن باید کمی تغییر پیدا کند :

-بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.

-با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .

-در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.



-از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.

- از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.

- به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .

حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:

با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید .

برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود .

پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید


2) حرکت در سرازیری ها :
در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه خاطر مانور بدهید .

نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه می شود .

دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا 1)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود . 2) با قسمت داخلی ران (کشاله ران ) زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .

3) ترمز گرفتن :

با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از 70% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .

تمرین :

نحوه استفاده با هر دو ترمز - ترمز به فرم ABS - ترمز قبل از پیچ و حرکت - عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها

4) پرش و عبور از موانع کوتاه :

هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست (تک چرخ ) . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.

بهترین حالت دید عمومی حدود 10 متر و دید چرخ جلو 2 متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :

- اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی

- اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات

- داشتن تجربه کافی

- حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند

فیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .

توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .

5) دور زدن :

در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :

در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم - در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت - اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد)
-پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .

زمین خوردن :

زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار ممکن برسانید.

1)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید.(توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید )

2)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .

3)پس گرفتن شک اولیه با روش 2 در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.

4) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبور(خیابان و...)خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !

مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و...قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .

در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.

با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره 6 ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا 6 ساعت می توان با تزریق پیشگیری کنیم .

 

منبع:سایت فدراسیون دوچرخه سواری