باشگاه کوهنوردی و اسکی شیراز جوان - انجمن کوهنوردی دبیرستان و پیش دانشگاهی نمونه دولتی توحید شیراز با ید ببینیم برای چه به کوه میرویم در کوه و بیابان ................. با ید ببینیم برای چه به کوه میرویم در کوه و بیابان بدنبال چه میگردیم برای چه این همه خود را خسته میکنیم عرق میریزیم در زمستان گاهی اوقات تا کمر در برف فرو میرویم و بعضا خیلی از خطر ات را بجان میخریم و تا سر حد مرگ با طبیعت دست وپنجه نرم میکنیم آیا هدف فقط رسیدن به قله است و فتح آن ؟ و یا در تابستان در آن گرمای سوزان و طاقت فرسادر کوه ها بالا میرویم و از فرط ریزش عرق از سر ورویمان تمام بدن خیس میگردد و گاهی او قات آب در دسترس نیست ودرآن وضعییت حاضری گرانترین سرمایه ات را بخاطرمقداری آب آشامیدنی بدهی و آنرا بدست بیاوری. و سوالات زیاد دیگری هست که هر کوهنوردی وهر طبیعت دوستی باید از خود بپرسد و یا میپرسد . که چرا وقت خود را میگیرد و هزینه میکند وخود را به دل طبیعت میزند چه میخواهد بفهمد.

ج:او می خواهد نگذارد که این جسم که در آن روح خودنهفته است تن پرور ببار بیاید و منطقی که شاید خیلی ماهااز آن سر در نیاوریم و ندانیم ولی حقیقتی است انکار ناپذیر .جسم را بسختی وبا طبیعت مانوس میکنیم تا این روح با عظمت در کالبد جسم است پرورش بیابد و بتواند به قله انسانیت برسد و بزگرترین قله ها را که همانا قله کمال انسانیت – معرفت – مردانگی است صعود کند آن موقع هست که این تن و جسم که رمقی دیگر برایش بالا رفتن نمانده است وقتی که به آن قله میرسد احساس رضایت و خوشحالی و شادمانی میکند ودر آن موقع هیچ گونه احساس خستگی نیز از راه پیموده شده نمیکند . قله انسانیت –در بین کشور ها بین مرد وزن – قوم ها – نژادها- و زبانها و فرقه ها مرزی ندارد . انسان ها از هر قوم و نژاد و از هر کشوری اعم از زن ومرد- پیر و جوان دراین وادی یکسانند و قانون برای همه یکی است و هم دارای حق و حقوقند و کسی بر کسی دیگر برتری ندارد کسی که به کوه میرود باید سعی نماید که تحملش در برابر سختی ها وناملایمات بیشتر شود در واقع بالا رفتن به نوعی تمرین و ممارست جهت بالا بردن ظرفیت درونی خویش است در واقع تحمل نمودن در برابر عصبانیت است در واقع تحمل تشنگی گرسنگی. رنج ومشقت – بالا رفتن یعنی واکسینه شدن در مقابل ضعف های جسمانی و روحی و روانی میباشد صعود یعنی با آغوش باز بدنبال هدف رفتن یعنی بدنبال امید رفتن. باشد که درس معرفت را ازاین سیر وسلوک صعود ها بیاموزیم.

بنام خداي کوه و دشت و دريا، خداي آسمان و زمين و خداي همه جا و همه کس

منشور اخلاقی کوهنوردی

خطوط کلی اخلاق کوه نوردی در باشگاه شیراز کوهنوردی و اسکی شیراز جوان و انجمن کوهنوردی دبیرستان و پیش دانشگاهی نمونه دولتی توحید شیراز

کلیات : قانون مداری مهمترین اصل درکار جمعی است به قوانین و مقررات کوه نوردی احترام بگذاریم وآنها را رعایت کنیم . موارد مقرر در مورد نحوه پوشاک ، غذا و مسائل ایمنی کوه را جدی بگیریم . یکی از اساسی ترین قواعد نظم است . در هر جا نظم را نصب العین خودقرار دهیم کوشش کنیم همیشه در وقت اعلام شده برای حرکت حاضر باشیم . با تاخیر خود لحظه های ارزشمند عمر دیگران را تلف نکنیم .

طبیعت :

طبیعت از زیبا ترین هدایای خداوند به ماست .در حفظ این عطیه الهی بکوشیم . طبیعت را با زباله نیالاییم . زباله های غیر قابل انحلال مانند (مواد پلاستیکی و فلزی ) را در طبیعت نریزیم . آنها را در کیسه مخصوص با خود برگردانیم . گیاهان ، بوته ها و درختان را به هیچ بهانه ای صدمه نزنیم ، شاخه ها را نشکنیم و گلها را نچینیم تا همگان و همیشه از این مواهب زیبای الهی بهرهمند باشیم . حیوانات ریز و درشت را نیازاریم ، حتی آنها که فکر می کنیم خطرناک هم هستند . طبیعت متعلق به آنها و خانه ی آنهاست و ما مهمانیم ، رسم مهمانی را نشکنیم.

مردم بومی :

با مردم بومی مهربان باشیم به آنها احترام بگذاریم به اموال آنها و محصولات و درختان و میوه های آنها کمترین آسیب را نرسانیم . محیط آنها را از جهت نظافت و دیگر امور محترم بداریم ، ارامش آنها را در خانه و مزرعه و هر جای دیگر به هیچ شکلی (صدای بلند ، موسیقی ، بوق ، و ....) بر هم نزنیم . در حریم خصوصی آنها وارد نشویم .

همراهان و همنوردان :

آنچه بر خود می پسندیم بر دیگران نیز بپسندیم آنچه برای خود می خواهیم برای دیگران هم بخواهیم ، دگر دوستی را جایگزین خود خواهی قرار دهیم .کمک یار و دستگیر هم باشیم و با حرکات ، سخنان ، و صدای ناهنجار همراهان خودمان را نرنجانیم ، تکرو نباشیم . درجهت بهبود و پیشرفت امور مشارکت نماییم . همراهان ما برادران و خواهران ما هستند ، نسبت به آنها عفیف و پاکدامن باشیم . اگر با کسی از همراهان اختلاف نظر و عقیده داریم تنگ نظر نباشیم. اگر از کسی خطایی دیدیم بکوشیم اهل گذشت باشیم. نسبت به ایمنی ، سلامتی ، آرامش و شادی همراهان کوشا و دارای حس مسئولیت باشیم .

اما آن محبوب ازلي :

فراموش نکنیم هرجا که باشیم بنده آن محبوب عزلی هستیم . رسم بندگی را از یاد نبریم . همه نعمتها از جمله طبیعت زیبای کوه و دشت و جنگل و دریا هدیه سخاوت مندانه آن محبوب عزلی است از یاد او و شکر نعمت هایش هیچ گاه غافل نشویم حدود الهی را رعایت کنیم و هیچ گاه حاضر نشویم حتی یک قانون الهی را نقض کنیم از هر فرصتی برای نیایش و راز و نیاز با آن زیبای مطلق استفاده نماییم . در هیچ شرایطی توفیق ادای فرضی نماز را از دست ندهیم ، به ویژه در اول وقت . چه شکوه مند است در بلندای کوه دست های قنوت را به سوی آسمان دراز کردن و در یخبندان اوج قلل پیشانی سجده بر زمین نهادن و بالاخره اینکه اهل تفکر ، تامل و مراقبه باشیم .

مي دانيم که در کوه نوردي مسابقه و زمين زدن رقيب و شکستن ديگران و در نيتجه دستيابي به مدال و رسيدن به مال و منال و نام و نان مطرح نيست. اما اين سؤال قابل طرح است که کوه نورد موفق و ايدآل کيست؟ راستي کوه نورد موفق و ايدآل کيست؟ ممکن است پاسخ هاي مختلفي به اين پرسش داده شود. اما پاسخ من به اين سؤال اين است که کوه نورد ايدآل کسي است که بتواند بين سنت و مدرنيته به خوبي جمع کند. گويا اين پاسخ کمي مبهم است و نياز به اندکي توضيح دارد. منظور اين است که کوه نورد موفق و آيدآل کسي است که بين ارزش هاي سنتي و بين فنون و تکنيک جديد جمع کند. به عبارت ديگر، کسي است که ايمان و علم، و اخلاق و تکنيک را با هم در وجودش رشد دهد. وجود ما ترکيبي از جسم و روح است. انسان معتدل، سالم و موفق کسي است که هردو بعد وجودش از سلامت و نشاط و نيرو بهرمند باشد. انسان خردمند هرچند براي سلامت و شادابي جسمش اهميت قائل است، اما هيچگاه فقط به تقويت جسم قانع نمي شود. مي دانيم که برخي حيوانات از هر انسان نيرومندي قوي تر هستند. بنا بر اين، قوت جسماني هر چند ارزشمند است اما به تنهائي و بدون قوت روحاني و معنوي که همان ايمان و اخلاق است ما را قدمي از حيوانات فراتر نمي برد. البته که هيچکس دوست ندارد رنجور و ضعيف هم باشد. بنا بر اين، انسان هاي بختيار و سعادتمند کساني هستند که از هر دو موهبت جسمي و روحي به نحو متوازن و متعادل برخوردارند.

جالب است که پيشوايان ديني و انبياء واولياي ما نيز در کنار قوت روحي فوق العاده، از سلامت و نيروي جسمي و تني سالم و قدرتمند برخورداربودند. علي عليه السلام هم امام عارفان و پارسايان است هم پيشوا و مقتداي پهلوانان و جنگاوران. ما که خوشبختانه از چنين الگوها و سرمشق هاي افتخار انگيزي برخورداريم نياز زيادي به شرح اين مطلب نداريم. فقط به ذکر اين نکته اکفا مي کنم که همانطوري که ما لازم است براي موفقيت در کوه نوردي در کلاس هاي آموزشي شرکت کنيم و فنون و مهارت ها و روش هاي موفقيت در اين رشته را بياموزيم، لازم است براي تحکيم اخلاق و ايمان نيز اقدام کنيم. همانگونه که عدم رعايت توصيه ها و سفارشات فني و ايمني ممکن است موجب عدم موفقيت يا لغزش و سقوط و صدمه ديدن و حتي خداي ناکرده مرگ گردد، عدم رعايت اصول ايماني و اخلاقي هم ممکن است به سقوط و صدمه و مرگ اخلاقي و شکست معنوي منجر شود. و اهميت سلامت روح اگر بيش از جسم نباشد دستکم کمتر از جسم نيست. سقوط جسماني هرچند دشوار است اما سقوط معنوي و اخلاقي فاجعه اي است که گاهي جبرانش ناممکن مي شود. از اين رو، اولياي خدا حتي اگر در ظاهر شکست خورند ولي از نظر باطن و معنا هميشه پيروزند. چنانکه مي دانيم، حضرت سيد الشهدا از اسب افتاد ولي از اصل نيفتاد. پس کوه نورد موفق کسي است که پابپاي فتح قله هاي سر به فلک کشيده جغرافيائي، قله هاي ايمان و اخلاق را هم در مي نوردد و رسيدن به اوج قله انساني را هدف نهائي خود قرار مي دهد.

آري، کوه با شکوه و زيباست، اما اين شکوه و زيبائي جلوه اي است از شکوه بي منتها و جمال بي مثال آفرينشگر کوه.

اي دوست شکر خوشتر يا آن که شکر سازد خوبي قمر خوشتر يا آن که قمر سازد؟

و خوشا آنان که در آينه کوه به تماشاي آن جمال نامتناهي مي نشينند.

ديده را فايده آنست که دلبر بيند ور نبيند چه بود فايده بينائي را

باشگاه کوهنوردی و اسکی شیراز جوان - انجمن کوهنوردی دبیرستان و پیش دانشگاهی نمونه دولتی توحید شیراز